УУЛСЫН ХААН МӨНХХАЙРХАН

Өргөрөг уртраг сүлжсэн дэлхийгээс

Онож төрсөн энхжин

Өлзий буянт өвөг дээдсээс минь

Надад заяасан мөнхжин

Уулс уулсын хаан Мөнххайрхан

Ус уснаас тунгалаг Булган гол

Тэр хамгийн орой сэрдэг ч хамгийн түрүүнд ирдэг нэгэн Тэр хамгийн оройд хүрсэн ч магад хамтын хүч рүү чихнэ Тэр хамгийн ганган нь гэхдээ хамгийн даруухан дуугүй нь Хэлэхийг минь чагнан ганц үгээр хариулахдаа муугүй Санасандаа сарвайдаг сарвайснаа заавал атгадаг Савны тал хоол хийсэн ч сэтгэл ходоод хоёрыг цатгадаг Татагддаг хүмүүс түүний цөөн тоотой ч чанартай ярианд Тататлаа инээдэг цөөвөр чоно шиг нус шүлс минь савриад Авирах зорилгын уул өөд гишгүүр болсон найз минь Алга амьдралын хамгийн амттай үед, хаачсан бэ Инээсэн төрх залуудсан зурагтай жааз Харах бүрт залгилмаар санагдана хундагатай дарс Гутарсаар сэтгэл өдөр бүр гударсаар Урсгамаар нулимсыг хувин хувингаар Чаддаг бол зориулаад бүтэн симфони хөгөлмөөр Дэлхий рүү буцаж ирэх замыг нь олоод хөтөлмөөр Дурсамж секунд бүрт ундарч сэтгэлийг гүн хөдөлгөөд Хорвоо чи хүнийг ядаж жар хүрэхээр нь өтөлгөөч

Шинэ Чойнжин

https://www.facebook.com/share/v/1GfwFLXtcs/

Хар дарсан зүүд шиг

Сэтгэл зайрмагтсан цаг байсан юм

Халх гол илд шиг тачигнаж

Нар сүүдрээр уйлж байсан юм

Үүр цүүрээр эр цэрэг

Зэр зэвсэг агсаад мордсон юм

Үүлэн сүүдрийг цуулаад орсон юм

Үхлийн өөдөөс туулаад орсон юм

        Дайн дайн

        Улаан тэнгэр, хар нар

        Утаа шороо, үхлийн бороо

        Бүү түүнийг мартаарай

        Бүх насаараа дурсаарай

Гэрэл цацраасан хүүхэд нас минь

Гэнэтхэн өөдөөс минь алхаад ирлээ

Битгий намайг гайхшран ширт ээ,

Би азтай, жаргалтай л байна

Хэрвээ үнсэлтийг борооны дусал гэх юм бол

Би чамд

Олон хоногоор зүсрэх аадар хур илгээе

        Хэрвээ, хэрвээ, хэрвээ

        Үнсэлтийг борооны дусал гэх юм бол...

Харцанд чинь нялхарсан сан миний сэтгэл

Хайраар халгилсан сан миний зүрх

Хайлган урьхан хаврын тэр л улирлыг дурсдаг шүү, дурсдаг

        Халуун амиараа цэгнэх итгэл билээ чи

        Хайр мөрөөдлийн гэрэлт шувуухай минь

        Чи бидний ариун гэгээхэн

        Цээжинд дурлалын аялгуу

        Уяралтайхан эгшиглэнэ

        Үргэлжид эгшиглэнэ, эгшиглэнэ

Амар тайвны хуурмаг эгшигтэй

Амьдрал надад зүүд шиг санагдсан

Андуу сандуу жимээр би чинь

Аз жаргалдаа  бүдчиж явсан

        Харж байна уу

        Харууслын нулимсыг

        Халуун зүрхний минь

        Жихүүн гунигийг

        Эгшиг гэгэлгэн дуу минь надад

        -Ийм л хорвоо доо! гэж шивнэсэн

Зүрхний үнэн үгээ чамд хэлмээр байна

Зүүд шиг амьдрал дандаа үргэлжлэхгүй ээ

Бурхны бэлэглэсэн гэрэлт өдрүүд надад

Буян шиг, нүгэл шиг, үлгэр шиг санагдах юм

Хэмжээлж зүйрлэшгүй агуу хайраа би

Хэтэрхий үнэнчээр чамд л зориулсан

        Усан дээр гал дүрэлзтэл

        Дурлъя гэсэн юмаа чамд

        Цасан дээр сарнай ургатал

        Хайрлая гэсэн юмаа чамайг

        Ухаанаараа би чамайг

        Энхрийлэх гэсэн юм аа

        Сэтгэлээрээ би чамайг

        Эрхлүүлэх гэсэн юм аа

        Униар будангийн хорвоог  

        Хөтөлцөөд туулах гэсэн юм аа

Дэнслээд шөнөжин би шаналдаг байсан

Дэрээ нэвтэртэл уйлдаг байсан

Дэргэд минь хэн ч байдаггүй байсан

Дэндүү дэндүү их гаслантай байсан

        Гэтэл бүрэнхийг сэмлээд үүр гийх шиг тэр минь ирсэн

        Гэнэтхэн цэцгийн бороо шиврэх шиг тэр минь ирсэн

        Хэзээ ч амсаагүй хайраар намайг ивээсэн

        Хэнхдэгт багтах баяслаар намайг мялаасан

Орц бүхэнд гитар хангинана

Дөчин мянгатын хүүхдүүд хөгжилдөнө

Онгорхой цонхоор Битлз эгшиглэнэ

Дөчин мянгатын хүүхдүүд догдолно

          Алив, найз нар минь хэдүүл хамтдаа

          Аясхан түүхийн гудамжаар алхалж

          Далаад оны ч, наяад оны ч

          Даруухан, яруухан аялгууг сонсъё

Хүний газрын

Навчис уйлуулсан салхи нь

Гунигийн шивнээ шивнээ...

Хөнгөн мөрөөдөлд бодол санаа бөмбөрөн

Гэгэлзэн шаналаад хэцүүхэн гэлтэй

        Явган салхи сэр сэр үлээгээд

        Намрын дэлхий уйтгарлан энэлнэ ээ

        Яарсан сэтгэл бөн бөн уяраад

        Эх нутгаан санагалзна аа

Учирсны эцэст хагцадгаас хойш

Ухаан зүггүй догдлоод яах юм бэ

Холдоод явахдаа халаглаад яах юм бэ

Хорвоогийн харанхуйд харамсаад яах юм бэ

        Зүүгдээд салдаггүй жаргал биш дээ

        Жүжиглээд туулдаг амьдрал биш дээ

        Зүүдлээд сэрдэг орчлон биш дээ

        Зүгээр явуулдаг тавилан биш дээ

Зул сарын цэнгүүн дээрээс

Зугтсан юм шиг би харилаа

Хуулж хаяхын түүс болсон

Хуурамч багаа тайлж амарлаа

        Унаган төрх минь хаа байгаа бол

        Уудам хорвоогоос хайж цөхөрлөө

        Өршөөлт бурхан чих, нүдтэй бол

        Өөрийг минь надад олоод өгөөч

Чиний минь үгийг

Цагийн салхи хийсгэж чадахгүй

Цээжний минь нөмрийг

Бусдын халамж орлож чадахгүй

Оюутан цагийн дурсгалтайхан өдрүүд

Гэгэлзэж бөмбөртөл минь бодогдох юм аа

Он жилүүдийн алс чанадаас

Гэрэлтэн тодрон үзэгдэх юм аа

Бүдэг бадаг

Гэрлийн давалгаан дунд

Блюзийн аянд

Бидэн хоёр

Бүжиглэж байсан...

Тэр нэгэн үдэш

Тэр нэгэн үдэш

        Уярмаар ч Догдолмоор ч Улаанбаатарын блюз

Эгээ л чам шиг

Би амьдарч байна

Эгээ л та нар шиг

Би амьдарч байна

Шөнө дөлөөр

Бааранд сууж наргина

Шөнө дунд болтол

Бааранд сууж цэнгэнэ

        Хотын блюз, Хотын блюз

        Хоног өнгөрөөж ядсан блюз

Анирхан үүрийн цолмон гэгээнд

Ангаахай үр минь нойрс доо

Ааван ээжин хоёрынхоо

Хайранд л жарга даа