Жүнмэн: Надад чимээгүй ширээ өгөөч
Цаг хугацаа үргэлж сэтгэлээс түрүүлж явдаг, Маныхан Хиа багш тойрог руу нүүж, тагтан дээрээ энгийн ширээ тавьж, аяга цай чанаж, сайн ном уншиж, ширээн дээрээ бичиж, хүний үйл явдлыг үл тоомсорлож, үргэлж баяр баясгалантай байдаг. зүрх сэтгэлдээ чимээгүйхэн байж, сэтгэлийн цэвэр нутаг буцааж өгдөг.
Цаг хугацаа амархан хөгширч, цаг хугацаа амархан өнгөрдөг. Хүн бүр залуу наснаасаа төлөвшсөн, тогтвортой дунд нас, эцэст нь цагаан үстэй, цайвар царайтай хөгшрөлтөд хүрэх болно. Цаг хугацаа нь үл үзэгдэх хурай шиг, өнгөрсөн үеийн ирийг чимээгүйхэн мохоо болгож байна.
Цаг хугацаа өнгөрч, улирал урсаж, дөчин нас гэнэт ирлээ. Хүмүүс дунд насанд хүрэхэд үнэхээр хэтэрхий их гашуун, арчаагүй байдал бий болж, залуу насны тайван бус байдал бүдгэрч, хурц, хурц зан ааштай болдог.
Он жилүүд ус шиг урсдаг, ширээ, сандал, ном, дэнлүү, хүн, аяга цай, цонхны гадаа байгаа машинууд урсах ус шиг, морьд луу шиг, гудамжинд хүмүүс хөл хөдөлгөөн ихтэй байдаг. Би цонхны дэргэд ганцаараа суугаад зүрх сэтгэлийнхээ булгийн урсгалыг сонсож, цэцэг цэцэглэж, унахыг чимээгүйхэн ажиглаж, үүлс эргэлдэж, үүлс тайвширч, бүх дэлхий даяар мартагдсан ганцаардлын мэдрэмж ясны чөмөгт гүн нэвтэрч, эцэс төгсгөлгүй харанхуйд автсан мэт. гэрэл гэгээтэй ч би зүрх сэтгэлээрээ мэдэрч, бүтээж, өглөө, үдшийн бүрийд алхаж, нандигнаж, амьдралын гоо үзэсгэлэн, утга учрыг судалж байна.
Бүх зүйл чимээгүй болж, сарны гэрэл гийж, одод аажмаар алга болжээ. Уран зохиол, амьдрал бол изоморф харилцаатай, өвөл, зун, хавар, намрын мэдрэмжийг илэрхийлж, цаг хугацааг уртраг, уран зохиолыг өргөрөг болгон авч, суралцаж, нэгэн зэрэг бичиж, өөрийгөө эдгээх, ухамсарлах, хүлээн зөвшөөрөх, өөрчлөлтийг ухамсарлаж, оддыг харах. толгойгоо өндөрт өргөж, мөрөөдлөө бөхийлгөж, номын анхилуун үнэр зүрх сэтгэлийг дүүргэнэ. Хагарсан дэнлүү, ганцаардсан сүүдэр гурав дахь цагийг дагалдаж, цонхоор дэлхийн төгсгөл рүү харж, ном унших нь надад чимээ шуугиантай, ээдрээтэй ертөнцөд нам гүм, нам гүм боомт олох боломжийг олгож, амьдралаа сэтгэл хангалуун, аз жаргалтай болгодог.
Цаг хугацаа урсах ус шиг урсаж, хурууны үзүүрт чимээгүйхэн урсаж, шиврээ бороо шиг зүрх сэтгэлийг тэжээж байна. Би ажлын өрөөнд ганцаараа, цай ууж, сайхан ном уншиж, ширээн дээрээ үзэг барьж, эсвэл алхаж, бодож, буянтай, сэтгэл хөдлөлөө илэрхийлж, сэтгэл санаа тайван, номын далайд мөрөөдөл хайж, сэтгэлийг тайвшруулж, тэжээх арга замыг олохыг хүсч байна, хөгжил цэцэглэлтийн гүнд чимээгүй байж сур, зүрх сэтгэлээ тайван, чимээгүй байлгаж сур, амьдралын бүх сэтгэл ханамжгүй байдлаас ангижрах, амьдралыг хайрлах, дуулах, гоо үзэсгэлэнтэй танилцах, өөрийнхөө хамгийн сайн хувилбартай танилцах хэрэгтэй.
Цаг хугацаа эргэлдэж, шинэ бүлгийг хөнгөхөн эхлүүлж, зүрх сэтгэлд энгийн, хаврын сэвшээ салхи инээмсэглэж байна. Он жилүүд өнгөрсөн үеийн тоосыг энхрийлж, өглөө, үдэш жилүүдтэй зэрэгцэн өнгөрч, хайр, уйтгартай зэрэгцэн оршиж, өөрийгөө сайжруулж, амьдралаа баяжуулж, гоо үзэсгэлэнг зохиолдоо таашааж, номын анхилуун үнэрт "яруу найраг, алсын зайг" хөөцөлдөж, хайр дурлал амар амгалан ургаж, хайр дурлал дэгжин байх болтугай, номын далайд сэлж, сэтгэл хөдлөлөөр дүүрэн, алс холын зүрх сэтгэлээр
Бүх газар чимээгүй, гайхамшигтай зүйл бол нарийн ширийн зүйл юм. Үймээн самуунтай ертөнцөд бичих нь эцэс төгсгөлгүй хөгжилтэй байдаг, надад чимээгүй ширээ өгч, цаг хугацааны анхилуун үнэрийг дулаацуулж, яруу найргийн энгийн цаас тарааж, дэгжин, цэвэр, чимээгүйхэн мэдрэмжийг хадгалаарай.
Амьдрал эцэс төгсгөлгүй, бичих минь эцэс төгсгөлгүй.
/ТҮМТ ЧО.ШИНЭ ОРЧУУЛАВ/