Нүүр Гишүүн Шүлэг Өгүүллэг Сургамж Зөвлөгөө Зургийн цомог Холбоо барих
 

Сайтын мэдээлэл ...
Facebook
Twitter
RSS2

Mail : info@biirbeh.mn
Yahoo ID : tbatbaatar
Mobile : 9907-6364

Нэрээр
  ''Өврийн дэвтэр'' яруу найргийн реалити шоу  
  4-н мөртүүд  
  Sienna  
  Window of Mongolian poetry  
  Youtube  
  Агиймаа Э  
  Алтангадас  
  Алтанхундага А  
  Амарбаяр М  
  Амарсайхан A  
  Амарсанаа Б  
  Амор Хайям  
  Ардын аман зохиол  
  Ариун-Эрдэнэ Б  
  Ариунболд Энх-Амгалан  
  Афоризм  
  Аюурзана Г  
  Бавуудорж Ц  
  Багабанди Н  
  Бадарч П  
  Базардэрэг Н  
  Байгалмаа А  
  Батзаяа Б  
  Батзүл Д  
  Батнайдвар М  
  Батнайрамдал П  
  Батнасан Лу  
  Батрэгзэдмаа Б  
  Баттуяа Ц  
  Батцэцэг Ш  
  Баяр ёслол хурим найр  
  Бодрол  
  Болдсайхан С  
  Болдхуяг Д  
  Болор-эрдэнэ Х  
  Болормаа Б  
  Болормаа Х  
  Бум-Эрдэнэ Түмэнбаяр  
  Бум-Эрдэнэ Э  
  Бусад  
  Буянзаяа Ц  
  Буянцогт C  
  Буянцогт /Цахарын/ С  
  Бямбаа Жигжид  
  Бямбажаргал Ц  
  Бүжинлхам Эрдэнэбаатар  
  Гадаадын уран зохиол  
  Галсансүх Б  
  Ганзориг Б  
  Ганзориг Батсүх  
  Гэсэр  
  Гүрбазар Ш  
  Дагмидмаа Ч  
  Далай ламын айлдвар  
  Дамдинсүрэн Цэнд  
  Дашбалбар О  
  Дениска Михайлов  
  Дорж Б  
  Доржсэмбэ Ц  
  Дулмаа Ш  
  Дууны үг  
  Дэлгэрмаа Ц  
  Дэлхийн уран зохиол  
  Ерөөл, Магтаал  
  Жамбалгарав Ц  
  Зохиолчдын намтар  
  Зүйр цэцэн үг  
  Ичинхорлоо Б  
  Кана Б  
  Лодойдамба Ч  
  Лочин Соном  
  Лхагва Ж  
  Лхагвасүрэн Б  
  Лхамноржмаа Ш  
  Монгол Улсаа хөгжүүлье  
  Монголын өгүүллэгийн цоморлиг 2003  
  Мэдээ, мэдээлэл  
  Мөнх-Өлзий Б  
  Мөнхбат Ж  
  Мөнхсайхан Н  
  Мөнхтуяа А  
  Мөнхцэцэг Г  
  Мөнхчимэг А  
  Намдаг Д  
  Намсрай Д  
  Нацагдорж Д  
  Номин Г  
  Номинчимэг У  
  Нямсүрэн Д  
  Оюун-Эрдэнэ Н  
  Оюундэлгэр Д  
  Пүрэв Санж  
  Пүрэвдорж Д  
  Пүрэвдорж Лувсан  
  Пүрэвсүрэн Соёрхын  
  Равжаа Д  
  Ринчен Б  
  Сумъяа Доржпалам  
  Сургамж  
  Сүглэгмаа Х  
  Сүрэнжав Шарав  
  Сүхбаатар Ширчин  
  Сүхзориг Г  
  Тайванжаргал Н  
  Төрбат Д  
  Улам-Оргих Раднаадорж  
  Урианхай Д  
  Уугансүх Б  
  Хасар Л  
  Хишигдорж Л  
  Ховд Их сургуулийн Утга зохиолын нэгдэл  
  Хулан Ц  
  Хүрэлбаатар Ү  
  Хүрэлсүх М  
  Хүүхдийн дуу  
  Цэемаа М  
  Цэцэнбилэг Д  
  Чойном Р  
  Чоно  
  Чулуунцэцэг Б  
  Шагж гэлэн  
  Шог өгүүллэг  
  Шүлэг  
  Шүүдэрцэцэг Б  
  Энхбат Балбар  
  Энхболд Энхбаатар  
  Энхболдбаатар Д  
  Энхтуяа Б  
  Энхтуяа /Эмүжин/ Р  
  Энэбиш Батсамбуу  
  Эрдэнэ С  
  Эрдэнэ-Очир Арлаан  
  Эрдэнэсолонго Б  
  Эрхэмцэцэг Ж  
  Явуухулан Б  
  Ярилцлага  
  Үлгэр  
  Үржинханд Э  
  Өвөр Монголын яруу найраг  
  Өгүүллэг  
  Өлзийтөгс Л  
  Өөрийгөө ялах нь  

Ангилал
  Article1  
  Шүлэг  
  Өгүүллэг  
  Найраглал  
  Афоризм  
  Богино өгү  
  Роман, тууж  
  Зүйр цэцэн  
  Үлгэр  
  Ертөнцийн  
  Ардын аман  
  Нийтлэл  
  Дууль  
  Сургамж  
  Зөвлөгөө  
  Мэдээ  
  Намтар  
  Ярилцлага  
  Ерөөл магтаал  
  Дууны үг  
  Ардын аман зохиол  
  Youtube  
  Дурсамж  
  Бусад  

Дэм дэмэндээ гэж
Та бүхнийг бидэнд туславал бид баярлах болно.
$



  

Өгүүллэг 		 Өгүүллэг: Хулан : Хайрын тууж - Үргэлжлэл 3
Оруулсан admin on 2005-10-05 19:29:21 (4180 уншсан)

Тэр амьдралын эрхээр Ганхуягтай нэг дээвэр доор орсон гэж бодож явсан нь эндүүрэл байжээ. Эр нөхөртөө хайртай, бүр хязгаарргүй хайртай гэдгээ энэ өдрүүдэд л ойлгов. Тийм ээ, өөрөө л мэддэггүй болохоос хайртай байж. Тэр оюутан байхдаа тоосгон заводод 14 хоног ажиллаж билээ. Тэгэхэд нэгэн хэвд цутгасан хэдэн мянган тоосго туузан дамжлага даган урсдаг байсан. Бүр нүд эрээлжилмээр. Яг л тэрр тоосгонууд шиг нэг нэгнээсээ үл ялгарах өдөрр хоногийн хэлхээнд хүн гэдэг амьтан зүрх сэтгэлийн шивнээгээ сонсох завгүй явсаар өнгөрдөг бололтой.
-Эмч ээ, нөгөө сонины менежер залуу ирчихсэн. Рекламын гэрээгээ хийх үү гэнээ , яах вэ? гэж туслах нь шагайгаад бодлыг нь тасалчихав. Нээрээ туслах гэдэг нь нөгөө хэрэгт дуртай техникч Цэвэлмаа нь шүү дээ. -Наашаа орулчих гээд Цэрэнханд хөвөррсөн их бодол , дурсамжийн ертөнцөөс ажил хэрэг рүүгээ дуртай гэгч нь орж явчихлаа.
Түүнийг орой болсон хойно харихад нь Хулан эзгүй , Ананд хүүтэйгээ хоёулхнаа байж байлаа.
-Өө, миний хөгшин иррлээ. Алив хувцсаа нааш нь гээд угтдаг хань байхгүй болохоор гэр нь түүнд хачин эл хуль санагдаж байлаа. Хулангийн эмээгийн бие гэнэт муудаж Цэндээг дагуулан гэр рүүгээ явчихсан байлаа. Гэрийн эзэн нь явчихсан , хэррүүлтэй байгаа айлын шинж нь хүйтэн агаар үлээсэн энэ гэрт таван сартай жаахан ач хүү нь л гэрэл гэгээ болж байлаа. Цэрэнханд ач хүүгээ авч даахийг нь үнэрлэнгээ Хулангийн гар утас руу утасдлаа. Бүсгүй утасны цаанаас их л сандарсан дуугаар “Эмээгийн хамраас цус алдаад түргэний эмч хэвтүүл гэхээр нь нэгдүгээр эмнэлэгт авчирчихсан байна” гэв. Цэрэнханд утсаа тавиад:
-Должин гуай их муу байх шиг байна. Нэгдүгээр эмнэлэг явахаас. Би Цэндээг нааш нь явуулчихъя. Чи хойноос хүрээд очоорой гээд гарчээ.
Хаврын дулаахан орой. Гадаа гудамжинд хүүхэд шуугилдан тоглож, тэнгэрийн хаяа улайран нар жаргаж байлаа. Богд уулын мод ногоорох болоогүй, сааралтан байх боловч ирж яваа цагийн энхэр зөөлөн салхи үлээсэн сайхан орой байв.Тэр хоёр хаалгатай “Suzuki” маркийн цагаан жийпээ асаан аажуухан хөдлөв. Тэр гэрлэн дохион дээр саатан зогсч байхдаа “Хамраасаа цус их алдана гэдэг чинь элэг нь л болохоо байж дээ. Эмээ нь “явчихав” муу Хулан минь хэцүүдэх нь дээ. Ээ, хөөрхий, хүний амьдрал гэдэг яасан ч богинохон, хүний амь ч гэж яасан хэврэг юм дээ. Хэрэв элэгний хавдар мөн бол хоёрдугаар үедээ орсон байх” хэмээн эмч хүний ёсоор тооцон бодож явлаа.
Түүнийг очиход аавынхаа дүү нартай хамт эмээгийнхээ өрөөний үүдэнд зогссон Хулан “Ашгүй дээ” гэсээр уулзав. Цэрэнхандыг цагаан халаад нөмрөн ороход нэгэн сувилагч Должин хөгшинд дусал залгаад зогсч байв.
-Сайн уу, охин минь? Эмээ нь ингээд хүүхдүүдээ сандаргаад л хэвтэж байна даа. Хүү бэр хоёрын эзгүйд ч гэрийг нь мөн харав аа гэсээр их л цоглог угтсан ч дээр дээр амьсгаадан, цараай нь цаанаа л нэг чалхгүй харагдах ажээ. Гадаа хавар болж цаг наашлан байгаль дэлхий нялхран байхад энэ өрөөнд нэгэн эрдэнэт хүний амьдрал төгсөх дөхөж, сульдсан зүрх нь арай ядан цохилж байлаа. Хөгшний энэ байдал түүнд олон жилийн өмнө мөн л ийм хэцүү өвчнөөр шаналан хэвтсэн хөөрхий ээжийг нь эрхгүй санагдуулж самсаа нь шархираад иржээ. Тэгээд дэмий л хөнжлийг нь засч:
-Таны царай сайхан байна. Должин гуай. Би эмчтэй тань уулзаад ирье гээд гарахдаа “Насгүй л болчиож дээ.“ гэж бодож байлаа. Тэгээд дотрын сайн эмч нэгэн найзаа утсаар дуудан ирүүлэв. Тэр нь яаран ирж хөгшнийг үзчихээд даралтын аппарат, чагнуураа барьсаар гарч ирээд:
-Энэ эмээ чинь чиний хамаатан юм уу? “Эхо”-д харсан чинь элэг нь устаад эхэлчихэж. Элэг дэлүү хоёрынх нь хооронд хоёрыг харьцах хоёр аравны тавын хэмжээтэй хавдар ургасан байна. Энэ хүнд одоо сайндаа л хоёр сар хагасын л нас байна даа гэжээ. Тэр хоёрыг ярилцан зогсоход Анандтай хамт нэлээд холоос аврал эрсэн нүдээр харж зогссон Хулан ч хүрээд ирэв. Цэрэнханд үнэнийг түүнээс нуусангүй. Эмгэнд хоёр сар хагасын нас үлдсэн гэсэн мэдээ бүсгүйд аймшигтай хүнд цохилт болов. Тэр хоёр гараараа толгойгоо бариад хачин их цөрхөрсөн дуугаар:
-Юу ?… Арай үгүй байлгүй дээ. Эмээ, эмээ минь … гээд нүдээ анихад том том нулимс хацар дээгүүр нь урсан хүзүүндээ зүүсэн урт ороолтонд нь шингэж байлаа.
Золтуяа нууц амраг Бадралынхаа өвөрт эрхлэн хэвтэнэ. Бадрал түүний нэг шөнөд хэд л бол хэдэн удаа энгэр зөрүүлэхэд ердөө ч ядардаггүй янагхан аалинд нь татагдсаар бүтэн жил амраглажээ. Золоо амраг залуугийнхаа том гарыг атган хуримын бөгжөөр нь оролонгоо:
-Баагий, хоёулаа цаашдаа яах юм бэ? Дандаа буудалд уулзах чинь эвгүй юм аа. Хүмүүс намайг янхан ч гэж боддог юм бил үү гэж хүзүүгийн халуун амьсгаагаараа үлээн шаардангуй хэллээ. Энэ бүсгүйтэй хийх юмаа хийчихээд дур тавьсны дараахи бүх таатай мэдрэмжийг амтлан “Бачаатай уулзаж нөгөө төслийн тухай ярихгүй бол цаг нь тулчихсан байдаг. Хэрэв тэр төслийн ерөнхий гүйцэтгэгч болгоод өгвөл надад арван хувь нь унана даа” гэхчлэн ажил хэргээ бодож тайван хэвтсэн Бадралыг түүний үг халуун төмрөөр хайраад авах шиг болгов
-”Юу? Чи чинь арай сууя барья гэж намайг шантаажлах гээд байгаа юм биш биз дээ. Би авгай хүүхдээсээ сална гэжж байхгүй шүү гэж чамтай анхнаасаа тохирсон байх аа” хэмээн Бадрал уурандаа сөөнгөтөн хэлээд өндийв.
-За боль доо. Хэн чамтай суух гэсэн юм. Нэг өрөө байр хөлсөлмөөр байна гэжэ байхад хэмээн Золтуяа гомдонгүй хэллээ.

Золтуяаг анх өөртэй нь унтахдаа онгон байсан гэдэгт итгэж явдаг Бадрал энэ үгийг нь сонсоод сэтгэл онгойж :
-Ёох, чи нээрээ балладаг амьтан юм аа. Сууя барья гэж “унагалуулж “ байгаа юм байх л гэж бодлоо шүү. Байр хөлсөлнө гэдэг чинь болох л санаа байна. Чи тэгээд байр майраа олсон юм уу? Эцэг эх чинь зөвшөөрөх юм уу, тэгээд? гэж асуугаад эргэж хэвтэхэд нь Золтуяа гарыг нь тавиад гомдсон хүн болж цаашаа харан хэвтээд:

 

-Энд чинь манай эцэг эх ямар хамаатай юм бэ? Чи ямар миний ах юм уу? Хэрвээ жинхэнээсээ сууя гээд янзыг нь үзэх юм бол чи аймаар шинжгүй загнах юм байна даа , харин. Тэгэхдээ тайван бай . Би тэгж чамайг гуйхгүй гэхэд Бадрал мөрийг нь тэврэн :
-За, наашаа хар л даа. Золоо. Арай гомдчихсон юм биш биз дээ? Хоёулаа анхнаасаа тохиролцсон биз дээ? Би чамайг буруу ойлгочихож. За наашаа хар л даа хэмээн гуйх хоолойн өнгөнд нь нэлээд төвөгшөөсөн шинж тодрохыг анзаарсан Золтуяа тас тас хөхрөн эргэж хараад:
-Хэн уурласан юм? Би ямар чиний авгай биш. Тэгж гомдоллоод байдаг урвайсан амьтан юм уу ? гээд үсийг нь сэгсийлгэн тоглож:
-Тэгээд чи байр хөлслөхийг зөвшөөрч байгаа юм уу? Мөнгө л байвал байр олох шиг амархан юм хаа байна. Танай гэрийн хажуугийн байр л биш бол яадаг юм, тиймээ гэхэд Бадрал:
-Нээрээ чи манай гэрийн хажууд байр хөлсөлчихвөл мөн алав аа. Бодохоос айдас хүрчихлээ .Манай Чука ноднин амралтан дээр Номинтой явж байгаад авгайдаа гардуулаад ёстой баларсан гэж байгаа юм гээд инээд алдлаа. Түүний хоолойн өнгөнөөс түрүүний айдас бас л арилаагүй нь мэдэгдээд байв. Чука гэдэг нь түүний салдаггүй ганц найз. Бас нэгэн агентлагийн захирал. Хэтэвч нь саяхнаас түнтийж эхэлснээс гадна Бадралтай хамт өөрийнхөө ярьдгаар “мөнгө хийх”, хүүхэн эргүүлэхдээ хачин сайхан гар нийлдэг залуу. Номинг нь ч Золтуяа сайн мэднэ. Өөрөөс нь илүү хөөрхнөөс гадна нэлээд бололцоотой айлын охин мөртөө яагаад авгайтай , тэгээд Чука шиг тийм завхай амьтантай яваад байдгийг нь Золтуяа ойлгодоггүй юм. Тэр дөрөв нэг биш удаа хамт идэж ууж, наргиж цэнгэж байсан билээ.
Золоо даавуугаараа биеэ хагас ороон босоод толины хажууд очиж суугаад хөхөвчөө өмсөн, нөмөрсөн даавуугаа унагаад:
-Манай сургуультай ойрхон 11 дүгээр хороололд байвал ямар вэ? гээд эргэж харлаа. Түүний тэгшхэн мөр, эвлэгхэн хотойсон нуруу нь араасаа тун донжтой харагдаж байгааг тэр сайн мэдэж байлаа. Хоёр жилийн турш аэробикт явж Синди Кроуфордын дасгалыг тасралтгүй хийсний ачаар нэг ч сантиметр илүү харвингүй, ямар ч загвар өмсөгчөөс дутахгүй гоолиг биетэй болсон нь түүний ганц бахархал билээ. Бадрал ч түүнийг ийнхүү хагас нүцгэн суугааг нь харах дуртай. Айхтар нүд татахаар хөөрхөн биш ч гэсэн эр хүний арга эвийг олоод байдаг энэ охиноос өдий удаан хугацаанд уйдахгүй байгаадаа тэр өөрөө ч гайхдаг ажээ. Энэ үеэр гар утас нь дуугарлаа. Тэр цагаа хяламхийн хараад утсаа авлаа. Цаг хэдийнээ оройн арав өнгөрчээ.
-За байз, над руу 211-ээс хэн ярьдаг билээ гээд “за…” гэж уцаартайхан дуугарвал өөдөөс нь авгайнх нь ууртай дуу гарч:
-Чи хүүхдийн эцэг эхийн хуралд сууна гэчихээд хааччихдаг юм бэ? Чи ганцаараа ажилтай нь биш байх шүү. Одоо хаана явж байгаа юм. Утас мутсаа хаачихаад хаагуур зугаалаад байдаг юм хэмээн тачигналаа.
-Би бас ажилтай л яваад байна л даа. Тэр хурлыг харин таг мартчихаж ээ, хө. Би одоо ордонд нэг гишүүнтэй уулзаж сууна. Одоохон харилаа, хөгшөөн гээд ухасхийн босов.
-Баларсан юм. Хүүхдийн эцэг эхийн хуралтай байсныг нь мартчихдаг. Навчаа тэгээд 211-ээс яриад байхдаа яахав дээ гэж үглэнгээ нүд ирмэхийн зуур хувцаслахад толины өмнө суусан Золтуяа ч сандран юм хумаа цуглуулж эхлэв. Тэр хоёр буудлын өрөөнөөс цувран гараад Бадрал машиндаа суухдаа Золтуяагийн хацар дээр санд мэнд уруул хүргээд:
-Чи маргааш байраа олчихоод яриарай, за юу гээд давхин одлоо. Хаврын дулаахан орой байлаа. Золтуяа такси барихаар зам тосон зогсох зуур “Хөөрхий амьтан, авгайгаасаа айж үхэх гэж байгаагий нь. Ордонд гишүүнтэй уулзаж байна ч гэх шиг. Би л нөхөртэй болохоороо ингэж худлаа залах юм бол итгэх ч үгүй. Би тэгвэл тэр ордны чинь гадаа байж байна, гараад ир гэвэл яах бол доо. Намайг сууя гэх нь гэж айж байгаагий нь. Шал хөгийн юм “ гэж бодон өөртөө ч , нууц амрагтаа ч дургүй нь хүрээд явчихлаа. Хүнгүй такси олдохгүй алхаж явтал:
-Золоо , хөөе Золтуяа гэх аавынх нь дуу гарах нь тэр . Бүсгүйг эргэн хартал аав нь ажлын ногоон хувцас өмсөөд хуучин цүнхтэй багаж барьчихсан араас нь хар хурдаараа гүйцэж ирэв. Гудамжны гэрэлд царай нь харлаад дөхөж ирэнгүүт нь амнаас нь хямдхан архины хурц эхүүн үнэр нэлхийв.
-Чи чинь энэ орой болсон хойно буудал хэсэн завхарч явдаг юм бий гэхэд нь Золтуяа санаа зовохдоо ийш тийш хулмалзан харж :
-Аав, та аяархан яриач. Хүн амьтан сонсчихлоо ш дээ. Хаана архи уучихдаг байнаа гээд хажуудаа ирж зогссон таксинд зугтах шахам суужээ. Аав нь хойноос нь гараа хэд хий сарвалзуулаад:
-Хөөе , Золтуяа. Чи надаас зугтаад хаачдаг юм бэ? Хөөе чи шил архины мөнгө өгөөдөх гэж хашгичсаар хоцров. “ Аав одоо хаанаас гараад ирэв ээ? Арай намайг мөрдсөн юм биш биз дээ. Ичихгүй архины мөнгө нэхэж байгаагий нь ээ. Бадралыг бас харчихсан юм биш байгаа даа. Тэгээд харсан бол яах вэ? Охиноо хүн шиг явуулж чадахгүй энэ арчаагүй амьтнаас болж л би ингэж биеэ үнэлэх шахаж яваа биз дээ. Муу архичин.” гэж хорсолтойёо бодож явлаа. Энх тайваны гүүр даван давхиж яваа жолооч эргэн хараад:
-Хаашаа явах вэ гэж асуухад л бүсгүй сая сэхээ орлоо. “За байз. Гэртээ харихгүй. Урнаагийнд очдог юм бил үү?” гэж хоромхон зуур бодоод :
-Урт цагааны урд талын байр орноо гээд хэлчихэв. Гадаа харуй бүрий болж, замын хөдөлгөөн ч нэлээн татарчээ. Түүнийг Урнаагийн гадаа буунгуут бага дүү нь утасдан:
-Эгч ээ. Та хэзээ ирэх юм бэ? Аав согтуу ирээд явчихсан. Ээж уйлаад байна. Бас маргааш багш сургалтын материалын 2000 төгрөг авчир гэсэн. Ээж мөнгөгүй гээд байна гэж дуржигнуулав. “Эгчид нь мөнгө байгаа. Одоохон харина. За юу гээд тэр гэр рүүгээ явахаар дахин такси барилаа.
Бодвол аав нь согтуу очоод ээжид нь элдвийн юм яриа биз. Аягүй бол хоёр дүү нь хоосон талхтай өлсчихсөн сууж байгаа. Тэгээд л бага дүү нь утасдсан биз. “Бадралаас байр хөлслөх мөнгө авлаа гэж бодъё. Ананд дахиад миний арганд ороод тэр хөлсний байранд очлоо гэж бодъё. Дараа нь яах вэ? Хулангаас салаад миний энэ аймаар амьдрал руу орж ирж надтай суух юм гэж үү? Ээж нь гэж хувийн эмнэлгийн эзэн тэр хямсгар авгай намайг хүлээж авах юм болов уу? Дүү нар ингээд л орой бүхэн мөнгө нэхээд утасдаад байвал яах вэ? Шал утгагүй юм. Тэгэхгүй гээд яах юм. Нэг л өдөр Бадрал нүүр буруулах нь тодорхой. Өнөөдөр хамаг хүслээ хангачихаад юу бодож хэвтсэн бол оо ? Авгайгаа утасдангуут тэр сандарч байгаагий нь ээ. Ямар ч хамаагүй аргаар энэ хогийн амьдралаас л сугарч хүн шиг амьдрах юм сан. Яадаг юм, би Анандад хайртай юм чинь болохоос нь болохгүйг нь хүртэл явна даа.” гэж хаврын энэ сайхан орой дэндүү бараан бодолд автан явж байлаа.
“Тийм ээ, би өнөөдөр болзоотой байгаа
Тэгэлгүй дээ бас, догь байгаа биз…” таксины жолооч FM дээр Ариунаагийн дууг тавиад даган аялж:
-Ариунаа мөн алж байнаа. Бүх дуунууд нь хит болоод л. Циркт болсон “Чи минь “ тоглолтыг нь үзсэн. Бүжиглэнэ ч гэж алж өгч байна лээ хэмээн яриа дэлгэх нь ихэнх жолооч нарын нэгэн адил чалчаа эр бололтой.
Бүсгүй ч “Нээрээ Ариунаа шиг авьяастай байсан бол би юу гэж муу Бадралыг царайчилж буудал хэсч явах юм бэ.” гэж бодчихсон нэг л мэдэхэд “ Тэгэлгүй дээ бас …” хэмээн аялчихсан гэрийнхээ гадаа буулаа. Сагсны шиидний тэнд бөөгнөрсөн хүүхдүүд дундаас хоёр дүү нь ч гүйгээд ирэв. Энэ сагсны шийд, хуучин төмөр гулсууртай хүүхэд шуугилдсан төмөр хашаанд л тэр тоглож өссөн билээ. Хаврын ийм орой шөнө дөл болтол тоглодог асан тэр санаа зовох юмгүй, сэтгэл амар хүүхэд насандаа эргээд очиж болдог ч болоосой. Золтуяа цүнхнээсээ “Сникерс “ гарган тэнцүүхэн хувааж өгөөд “ Манайх идэх юмтай юу?” гэж лавласаар орц руугаа орлоо.
Хулангийн эмээ эмнэлэгт хэвтсэний маргааш аав, ээж хоёр нь Эрхүүгээс ирлээ. Эмээгээ сахин эмнэлэг дээр хоносон Хулан, Ананд хоёр тэр орой гэртээ ирээд ядарсандаа бүр нойргүй болчихжээ.
Үймээний эзэн бяцхан хүүг унтсаны дараа л тэр хоёр үг солих завтай болов. Хулан цонхоо бүтнээр нь онгойлгоод хаврын шөнийн тэнгэрт түгсэн сэргэлэн оддыг ажин цээж дүүрэн амьсгаа авлаа. Хүйтний үе өнгөрч, хотынхон нүүрс түлэхээ больдог үе болохоор утаа униар бага, агаар хачин цэвэрхэн байлаа. Үнсэлт мэт эелдэг бүлээн салхи үлээсэн цонхны дэргэд зогсоод л баймаар.
Ананд сурсан зангаараа шүдээ угаан, хүүхдийнхээ ганц нэг цамцыг базаж тавьчихаад угаалгын өрөөнөөс оо сэнгэнүүлэн ирж, бүсгүйн бэлхүүсээр тэврэв.
-Чи эмээдээ л санаа зовоод байна уу? Одоо жаахан амар л даа гэж залуу хэлээд хоёр гар дээшлүүлэн хөх, хүзүү, хацрыг нь энхрийлэн иллээ. Энэ энхрийлэлд сэтгэл уярсан Хулан эргэж түүний цээжинд толгойгоо наагаад санаа алдав. Тэгснээ толгой өндийлгөн Ананлын нүүр рүү ширтэж:
-Харин тийм. Эмээ... эмээг ингээд алдчихна гэхэд надад дэндүү санаанд ормооргүй, дэндүү хатуу санагдаад итгэж чадахгүй байсан. Эмээ надад аав, ээжтэй адилхан, бараг илүү дотно санагддаг... гэснээ нулимс нь бөмбөрч цээжинд нь нүүрээ наалаа.
Ананд үсийг нь илэн духан нь зөөлөн үнсч:
-Би ч гэсэн өвөөдөө их хайртай байсан. Чамд ямар хэцүү байгааг сайн мэдэж байна. Тэгэхдээ чи эмээгээ алдахгүй ээ. Тэр хавдрыг тэжээгч судсыг нь боочихдог хагалгаанд орох юм чинь, болох бүтэх талаас нь бодож бай. Би л лав тэгдэг. Чамд аав, ээж чинь байна. Хүү байна. Бас би байна. Бид бүгд чамд хайртай гэдгийг чи мэднэ хэмээн ярьснаа:
-Үгүй. Би эм уухгүй. Чи битгий надаас холдооч гэж шивнэлээ. Ананд түүнийг өргөж орон дээр хэвтүүлээд хажуугаар нь хэвтлээ. Хулан дэрэн дээрээ тохойлдон өндийгөөд санаа алдахад нойтон сормуус нь үл мэдэг чичирхийлэх аж. Ананд дээш харан хэвтээд:
-Хулаан, чи эмээгээсээ гадна өөр юманд сэтгэл зовоод байх шиг санагдах юм. Чамайг надад хайргүйг би мэднээ. Харин... чи надаас өөр залууд хайртай юм биш байгаа гэж би бодох юм хэмээн ганцаараа ярьж байгаа мэт хэллээ.
Санаандгүй мөртөө үнэнийг олоод хэлчихсэн энэ үг Хуланг цочоосонгүй.
-Тийм ээ, би чамд тийм ч их хайртай биш... гэж тэр хэлснээ залгаад:
-Гэхдээ, гэхдээ чамд аажмаар дасчихжээ. Энийг хайр гэж хэлж болох юм уу үгүй юу бүү мэд гээд Хулан түүний цээжинд нүүрээ наалаа...
Яг энэ мөчид бүсгүй харин Түвшинг биш Анандыг л бодож байсан юм.

Анандад өврөө нээснээс хойш анх удаа энэ орой л Хулан ханашгүй таашаал амсчээ. Гэвч сайхан мөч бүхэн ер бусын богинохон байдаг хойно. Хүсэл тачаалын зүйрлэшгүй амтат оргил мөч өнгөрсөн хойно бүсгүйн сэтгэлийг өгүүлшгүй их гуниг нөмрөн авлаа. Хайргүй хүний өвөрт зүрх сэтгэл жаргадаггүй ажээ.

-Чи нээрээ тавьсан уу, хайрт минь? гэж Анандыг асуухад Хулан тэврэлтээс нь мултран цааш эргээд хөнжлийн захыг амандаа зуун нүдэндээ дүүрч ирсэн нулимсаа эргэж залгихыг оролдон чимээгүй хэсэг хэвтсэнээ эргэж хараад :
-Надад үнэхээр гоё байсан. Гоё байсан шүү гээд уйлчихлаа. Ананд түүний мөрөөр тэврэн цээжиндээ наагаад үсийг нь илэн:
-Тэгээд юунд уйлсан юм бэ? Надад чиний уйлж байгааг харах ямар хэцүү байдгийг чи мэднэ ш дээ. Бас орондоо уйлах муу гэдэг. Одоо ингээд унт даа, хайрт минь. Намайг байгаа цагт чи юунд ч битгий санаа зов хэмэн аргадав. Хулан уртаар шүүрс алдаад:
-Юунд уйлж байгаагаа ч мэдэхгүй байна. Гэхдээ бид хоёр амьдралаа дэндүү эрт эхэлчихсэн юм шиг санагдах юм. Тийм биш үү ? гэснээ шанх руугаа орж ирсэн үсээ хуруундаа ороон:
-Дэндүү эрт… ээж, аав болчихдог. Чи жинхэнэ гэрийн эзэн болж чадах юм уу?
-Эрт л дээ. Гэхдээ би гэрийн сайн эзэн болж чадна гэж л боддог.
-Танай найз Батхаан чи бид хоёрыг үерхэж эхлэхэд дургүйцэж байсан гэсэн байх аа? Нээрээ Батхааны зөв ш дээ. Намайг байхад юунд ч битгий санаа зов гэж чи хэлж байна. Чи дөнгөж арван есөн насандаа бүхэл бүтэн хоёр хүний хувь заяаг нуруундааавч явж даах юм уу? Жилийн дараа, хоёр жилийн дараа, бүр хорин жилийн дараа чи энэ амьдралаасаа уйдвал яана… Ананд үгийг нь таслан хоёр гараараа бүсгүйн хацраас бариад:
-Хэрэггүй ээ, Хулаан, хэрэггүй. Би өнөөдрөөрөө л амьдармаар байна. Өнөөдөр, яг одоо л чи миний дэргэд байвал боллоо. Батхааны юу бодох нь надад ямар хамаатай юм бэ? Чамайг л хажуудаа байж байвал би жаргалтай байдаг гэж цээжний гүнээс л гардаг намуун дуугаар бараг шивнэн хэлээд уруул дээр нь удаанаар үнслээ. Энэ нь Хуланг яриагаа бүү үргэлжлүүлээч гэсэн үггүй гуйлт байсан юм. Анандын үнсэлтэнд багтрах шахсан Хулан ч тэсэлгүй инээд алдаж “ Тавь л даа. Би бүтэж үхэх нь . Яасан чанга үнсдэг юм бэ ? Хүн илэн далангүй ярих гэхээр ингээд айчихдаг юм ш дээ” гээд хоёр гараа дэрлэн бодлогширлоо. Хөшигний завсраас туссан сарны бүдэг цагаан гэгээнд Хулангийн урт сормуус сүүдэртэн, шулуун хамар, цэвэрхэн уруул нь уран зураг шиг үзэсгэлэнтэй харагдахыг нүд салгалгүй хэвтсэнээ тохой дээрээ өндийн:
-Хулаан, чи хэдтэйдээ анх үнсэлцэж үзсэн бэ? гэж асуув. “Чамайг л хажуудаа байвал би жараглтай “ гэсэн Анандын үгнээс болж найз охин Нандингийнхаа “Хулаан, чи жаргалтай байна уу?” гэсэн асуултыг санан “Нээрээ би жаргалтай байж чадаж байгаа бил үү? Ер нь жинхэнэ жаргалтай хүн гэж байдаг юм болов уу? Ананд намайг л хажууд нь байхад жаргалтай байдаг юм бол би юундаа зовоод байгаа юм бэ? Өнөөдрөөрөө л амьдар гэж Карнеги сургадаг. Нээрээ би өнөөдөр л жаргалтай байвал боллоо юм биш үү? Юу дутсандаа хаа хол Америкт байгаа Түвшингийн төлөө шаналдаг юм бэ? Надад хайртай хүн байна. Аав, ээж, эмээ, Бөртэ байна. Хүүгий минь асардаг Цэндээ хүртэл байна. Зун хурим болно. Гэтэл сэтгэлд заавал нэг юм дутагдаад байх юм “ хэмээн бодолд автан хэвтэж байсан бүсгүй Анандын энэ асуултыг эхлээд сайн ойлгосонгүй .
-Юу гэнээ гээд Ананд руу харахад залуу :
-Чи ийм бүдэг гэрэлтэйд ямар хөөрхөн харагдаж байна гээч. Тэгээд л чамайг харж байснаа хэзээ анх үнсэлцэж үзсэн бол гэж бодлоо. Арай чамтай анх үнсэлцсэн азтай эр нь би юм биш биз дээ? гээд Хулангийн нүүр рүү орж ирсэн хэсэг үсийг иллээ. Хулан гэрлийн болор унжуурга сарны гэрэлд хачин чамин гялтганахыг харан хэвтсэнээ:
-За байз, цэцэрлэгт байхдаа ангийнхаа Долгионтой үнсэлцэж үзсэн юм байна шүү. Би долоотой байсан байх аа. Тэгэхдээ надад лав гоё санагдаагүй . Харин чи? гэхэд Ананд бүсгүйн гарыг атган:
-Эхлээд чи ярь л даа. Цэцэрлэгт үнсэлцсэнийг тооцохгүй ээ. Жинхэнээр хэзээ үнсэлцэж үзсэн юм бэ? гэхэд Хулан :
-Чамтай л байхгүй юу. Харин чамтай үнсэлцэх гоё байсан шүү. Одоо санаа чинь амарсан уу , хартай амьтан минь ? Чи өөрөө хэзээ үнсэлцэж үзсэн юм бэ? гэхэд Ананд дэрээ хөвсийлгөөд дээшээ харан хэвтсэнээ :
-Би бас цэцэрлэгт байхдаа ангийнхаа Булгаа гэдэг охинтой үнсэлцэх гэсэн чинь тэр зөвшөөрөөгүй . Дараа нь дөрөвдүгээр ангидаа “Найрамдал” зусланд Халиунаа гэдэг охинтой үнсэлцэж үзсэн. Тийм ч лаг санагдаагүй. Харин наймд орох жилээ зуслан дээр Хандаа гэдэг охинтой л жинхэнэ үнсэлцсэн юм байна. Дискон дээр Мэрай Керригийн дууны аянд уянгын бүжиг бүжиглэж байхдаа үнсэлцэхгүй юу. Тэр л гоё болсон. Тэр ч аймаар туршлагатай амьтан байсан л даа. Тэгээд би тэмдэглэлийн дэвтэртээ “Kiss me, kiss me” гээд л үнсэлцэж байгаа охин, хөвгүүн хоёрын зураг зурсан гэж байгаа юм. Чи уурлаагүй биз дээ? Тэр Хандаа одоо хүүхэдтэй, нөхөртэй болчихсон байна лээ.
-Юу гэж дээ. Юу гэж уурлаж байх юм. Тэгвэл чи хэзээ анх охинтой унтаж үзсэн бэ? гэж Хуланг асуухад Ананд:
-За одоо яриа бүр аюултай сэдэв рүү ордог байна шдээ. Одоо хоёулаа унтъя. Бүр оройтчихлоо. Хоёулаа маргааш хичээлтэй ш дээ. Би чамд седуксин авчраад өгөх үү? гээд өндөлзөхөд Хулан инээд алдаж , гараас нь татан хэвтүүлээд :
-Үгүй ээ, би эм уухгүй гэж түрүүн хэлсэн ш дээ. Чи миний асуултанд хариул л даа. Юундаа хулчганаад байгаа юм гэхэд Ананд:
-Юу ч гэх юм дээ. Баагий бид хоёр тэдний байрны нэг эгчтэй анх унтсан юм. Нөхөргүй хүүхэн байхгүй юу. Баагий одоо ч тэр хүүхэнтэй хааяа унтдаг юм шиг байна лээ. Би тэгэхэд наймдугаар ангид байсан. Эр хүн болох гэж л унтсан хэрэг. Тэгээд л тэр.
Хулан бодлогшрон хэвтсэнээ :
-Би секстээ жаахан нойл байх аа, тийм үү? Жишээ нь тэр хүүхэн чинь надаас хамаагүй туршлагатай байсан байх тийм үү? Ананд бүсгүйг энхрийлэн тэврээд :
-Би чамайг ямар ч секс машинаар солихгүй . Яагаад гэвэл би чамд хайртай , за юу гэж хэлсэн мөртөө дотроо яагаад ч юм Хуланг Золтуяа шиг янаг байсан ч болоосой гэсэн бодол зурсхийн орж ирлээ. Хулан түүний худлаа яриад байгааг мэдсэн юм шиг инээд алдаад:
-Тэгвэл чи Мадоннатай унтах боломж гарвал татгалзахгүй биз дээ? гэхэд Ананд Золтуяатай өнгөрөөсөн тэр халуухан шөнийг санан санасаар:
-Тэр Мадонна шиг хөгшин юмаар яах юм гэлээ.
-Тэгвэл Бритнитэй?
-Тэр чинь надад ерөөсөө таалагддаггүй юм.
Нэг л мэдэхэд Хуланг тэвэрсэн Анандын гар сулран суларсаар мань эр нойрондоо дийлдэн нам унтчихав. Шөнө дунд хэдийнэ өнгөрчихжээ. Нээлттэй салхивчаар хаврын эелдэг бүлээн салхи үлээх нь таатай. Нойр нь хулжин одсон Хулан тайван нойрсож байгаа бяцхан хүүгээ орноос нь аваад хажуудаа тавилаа. Сүү үнэртүүлсэн тэр бяцхан амьтан л ээжийнхээ сэтгэлд амар амгаланг авчирч чаддаг байлаа. Харин Ананд Золтуяатай амраглан жаргаж байна хэмээн зүүдэлж , нойрон дундаа энэ үнэнч бус мөртөө амттайхан жаргалдаа гэмшин гэмшин нойрсож байв.
Энэ шөнө Ганхуяг, Цэрэнханд хоёр ч бас л ор орондоо нойр нь хулжчихсан элдвийг бодон хэвтэцгээж байлаа.Өдөр нь тэр хоёр эмнэлэг дээр уулзсан билээ.
Хулангийн эмээг эмнэлэгт хэвтсэнийг дуулаад Ганхуяг эмнэлэг дээр нь очихдоо энэ хэдэн хоногт эхнэртэйгээ анх нүүр тулан уулзжээ. Худуудын нүдэн дээр нэрэлхэхдээ тэр хоёр юу ч болоогүй мэт байхыг хичээцгээж байлаа. Харин хөгшний өрөөнөөс гараад эмнэлгийн гаднахь модон сандал дээр суугаад хэн хэндээ юу хэлэхээ мэдэхгүй бишүүрхэн чимээгүй болцгоов. Хаврын нарны илчинд нүд гялбан хөл дор дөнгөж цухуйж байгаа ногоог сая анзааран харах зуур Ганхуяг түрүүлэн ам нээж:
-Бие чинь зүгээр үү дээ? гэлээ. Цэрэнханд цувныхаа хормойг хумхиад:
-Зүгээр ээ. Би ч яахав. Хүүхдүүдтэйгээ байгаа хүн. Чи ганцаараа… ямархуу байна даа? гэлээ.
-Би яахав дээ. Аминдаа хашир хүн. Чамд л санаа зовох юм. Ананд бол Хуланг л гэхээс чамд санаа тавихгүй ээ. Цай хоолгүй яваад байгаа юм биш биз дээ гэж Ганхуяг яриад эхнэр рүүгээ ялимгүй дөхөж суув. Цэрэнханд нөхрийнхөө нүд рүү эгцлэн хараад :
-Би анхны амьдралынхаа тухай чамд анх танилцахдаа л ярих байсан юм. Тэр хүүгийнхээ хойноос би их л шаналсан. Чамд ярьсан бол арай ч бага шаналах байсан ч юм бил үү гэхэд Ганхуяг сандлынхаа түшлэгийг налан тэнгэр рүү ширтэнгээ:
-Би чамайг ойлгох л байсан даа. Надад итгэдэггүй юм байна гэдэг л тиймхэн санагдсан даа. Гэрээсээ яваад их л юм бодлоо. Дандаа л чамайг үгүйлж суусан. Чамайг ингэж их хайрладаг юм гэдгээ би мэддэггүй л явж.
-Би ч гэсэн. Чамайг явчихсаны дараа л чамгүй бол миний амьдрал ямар ч утгагүй юм гэдгийг ойлголоо. Ганхуяг ч тэнгэр ширтэхээ болиод эхнэрийнхээ нүд рүү харахад тэр хоёрын харц яг тулгарч, нэг л мэдэхэд мань эр эхнэрийнхээ гарыг атгачихсан сууж байв. Гэтэл Ганхуягийн гар утас дуугарч, тэр ажлынхаа нэг хүнтэй:
-Манайхны нэг хөгшний бие чилээрхээд эмнэлэг дээр явна. Poul ирчихсэн үү? гээд босч:
-Хөгшин чинь “Чингис” дээр уулзалттай юм. Цаг нь болчихож. Явъя даа гээд эргэн эргэн харсаар машиндаасууж аажуухан хөдлөв. Цэрэнханд нөхрийнхөө хойноос харсаар эмнэлгийн гадаахьмодон сандал дээр суугаад хоцров. “Чи гэртээ хүрээд ирэхгүй юм уу?” гэсэн асуулт аман дээр нь хэд хэд гарч ирсэн ч асууж чадсангүй үлджээ. Хэрэв эхнэрээ тэгж хэлсэн бол Ганхуяг уухайн тас “Тэгье” гэх байсан биз. Гэвч тэр нөхрөөсөө тэгж асууж зүрхэлсэнгүй. Нөхөр нь ч тэр үгийг нь хүлээсээр сэтгэл хоргодон хоргодон ажил руугаа явжээ. Хэн хэн нь ажил ихтэй байсаар орой л Ганхуяг эхнэр рүүгээ залгав.
Цэрэнханд утасныхаа клипээс нөхрийнхөө дугаарыг хараад залуухан бүсгүй шиг зүрх нь түг түг цохилон хөөр баяр болсондоо өөрөө ч гайхжээ.
-Байна.
-Би тарах гээд л чам руу залгаж байна. Битгий л их оройтоорой доо.
-Чи ч гэсэн замын түгжрээ ихтэй байхад болгоомжтой яваарай.
-Ач хүүгээ миний өмнөөс үнсчихээрэй. Өвөө нь Очироогоо санаад байх юм аа. Гадаа сайхан байхад Цэндээ хүүг сайн гаргаж байгаа биз? Хүүгээ нэг үнэрлэх юм сан. Цэрэнханд “Тэгвэл чи гэртээ хүрээд ирээч дээ” гэж хэлэх гэсэн ч энэ үг уруул давсангүй.
-Зүрх чинь өвдөөгүй биз, хөгшөөн? Бамбайн хандаа орондоо ойр тавьж байгаарай. Сайхан амраарай.
Сайхан амраарай гээд Цэрэнханд санаа алдлаа. Ширээн дээр нь тавиатай гэрэл зураг дээрээс ч Ганхуяг халамжтай харцаар ширтэх ажээ. Тэр ажил дээрээ суусаар нэлээн орй харьж ирэв. Гэрийнхээ босгоор даваад л нөхрөө үгүйлэв. Тэгээд л одоо нойр нь хулжин хэвтэж байгаа нь энэ. Гэхдээ энэ эмэгтэй одоо аз жаргалтайгаа мэдсэн хүний ёсоор сэтгэл нь тэнэгэр байлаа.



( Сэтгэгдэл бичих? | Өгүүллэг | Оноо: 5/1 | Өгүүллэг )


Танд энэ агуулга таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй.


Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.



Уншигчдын оруулсан сэтгэгд манай сайт хариуцлага хүлээхгүй болохыг анхаарна уу.
Санал сэтгэгдэл

 
Санал асуулга
Та онлайн номын дэлгүүрээр хэр их үйлчлүүлэх вэ ?
Байнга
Нилээд
Хааяа
Цөөн
Үгүй
Санал асуулгын дүнг үзэх

Ном

Шуурайн Солонго: Гималай

Шуурайн Солонго: ТООРОЛЖИН

Ш.Сундуйжав : Үүр цайж байна

Э.Үржинханд : Хос ном мэндэллээ

Б.Болдсүх : Таг мартсан тангараг

Ч.Дагмидмаа


Гишүүн
Хэрэглэгчийн нэр

Нууц үг

Та манай гишүүн болохыг хүсвэл энд дарна уу.

t
Одоо онлайнд 90 зочин 0 гишүүн байна.


Мэдээлэл оруулах

Та бүхэн өөрсдөө шүлэг, өгүүлэл оруулахыг хүсвэл энд дарж нэмж болно.

Та монгол гарын драйвэр ашиглан бичээрэй. Оруулсан мэдээллийг админ үзээд идэвхжүүлнэ.

Санал хүсэлтээ илгээх
Хайлт


Зургийн цомог

Должин : Зам зуур
zam-029.JPG
Хэмжээс: 600x450 100k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 3372

Зураач : Б.Хонгорзул
khongor007.jpg
Хэмжээс: 600x864 154k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 3793

Должин  : 2007 оны аялал
mongolia2007year-228.JPG
Хэмжээс: 600x450 106k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 2719


Агуулга
Баасан, 2019.03.15
· Б.Энэбиш : Одот тэнгэрт цаасан шувуу хөвнө ...
· Б.Энэбиш : Шүлэг шүтээн
· Б.Энэбиш : Хориг тавьсан хайр
· Б.Энэбиш : Бодлын хөврөл
· Б.Энэбиш : Оршихуйн орчил
· Ш.Цэцэг-Өлзий : Ээжээ би Таныгаа санаж байна
Пүрэв, 2019.03.14
· Д.Урианхай : СҮҮЛЧИЙН ХУНДАГА... Анд Б.Лхагвасүрэнд
· Өвгөдийг битгий шоол
Лхагва, 2019.03.13
· Чингис хааны алтан сургаалиас
Мягмар, 2019.03.12
· Тогтохын Цацралт : Тал саран /Өгүүллэг/
· Соёрхын Пүрэвсүрэн : Балдан өвгөн
· Ч.Бэлгүтэй : Охидын гоо үзэгслэн оддын адил гэрэлтээгүй бол ...
· Батсамбуугийн Энэбиш : Нүгэл бол ,бурхдын зүүлгэсэн нүгэл
· Шуурайн Солонго зохиолчийн ГИМАЛАЙ номыг сэтгэгдэл
· Шуурайн Солонгын ГИМАЛАЙ туужийн хэсгээс....
· “Ээждээ захидал бичээрэй” уралдаанд дэд байрт шалгарсан захидал
Даваа, 2019.03.04
· Дотоод ертөнцийн урсгал
Бямба, 2019.03.02
· Одтой шөнө
Пүрэв, 2019.01.17
· Бөхийн Бааст намтар уран бүтээл
Баасан, 2019.01.11
· Б.Цоожчулуунцэцэг : БУЛАНГИЙН ЗОГСООЛ
· С.Дамдиндорж : ГУРВАН ХЭМЖЭЭС
· Т.Бум-Эрдэнэ : ОЛОН БОЛООРОЙ (өгүүллэг)
Даваа, 2019.01.07
· Б.Баттулга - Мөнгөн шөнө
· Б. Баттулга : Гүн ухааны сүлжээ бодролууд
Лхагва, 2018.12.19
· Шаравын Сүрэнжав : Тэнгэрийн хүү
Пүрэв, 2018.12.06
· Н.Энхтэнгэр : Бурхнаас гуйсан нүгэлтэй хүсэл
Лхагва, 2018.12.05
· Соёрхын Пүрэвсүрэн : Үрийн буян
· Соёрхын Пүрэвсүрэн : Үйлийн үр
Бямба, 2018.12.01
· Тогтохбаярын Хонгорзул : Хайртай гэж хэлээч
Мягмар, 2018.11.27
· Байгалмаа Цэнд : Сэтгэл сохорсон байж хайрт минь (2)
· Байгалмаа Цэнд : Сэтгэл сохорсон байж хайрт минь (1)
· Намсрайн Чинзориг : “Дуусгаж амжаагүй захидал”
· М.Цэемаа : Маарамба
Пүрэв, 2018.11.22
· Шагж Гэлэн : Би гөлөг
Лхагва, 2018.11.21
· Да.Жаргалсайхан : ХЭРҮҮЛЧИЙН ДАМЖАА
· Д.Сумъяа : Хүслийн биелэл
· Д.Долсүрэн : ХАНИА БҮҮ ГОМДООГООРОЙ
Баасан, 2018.10.19
· Баатарцогтын Сайнбилэг : ГАЛЫН ХАЙЧ
· Н.Найданбат : Уулзах л ёстой учрал
· Н.Урангоо : Айлгүй эмээ минь дээ аавыг минь битгий гомдоогоорой

Та сараа сонгоно уу


Санал хүсэлт

Нэр:

Э-шуудан:

Санал хүсэлт:



Хажууд нь хүмүүн мишээн гэрэлтэхэд Халиун дэлбээгээ дэлгэн баярладаг Инээхийг хүртэл эсэндээ мэдрэх Ижий сүнстэй Сарнай цэцэг
© Copyright 2005-2019 Biirbeh.MN.
     All rights reserved.
By Bataka
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Утас : 976-99076364
И-мэйл :info@biirbeh.mn