Намрын дунд сар. Жар гарсан өвгөн Молом модон тэргэнд гунан бухаа хөллөжээ. Ар газраас ирж пүнзээ ухан жижиг бор гэрийнхээ хөвөнтэй  дээвэр туурга, бага сага борц, гурилаа тэргэн дээрээ  тавиад намаржааны зүг хөдөллөө.  Эрт сэрүү унаж дан бүрээстэй умгар бор гэр нь өглөө үдшээр даарах янзтай тул ийнхүү амь амьдралаа татаж яваа нь энэ.  Охин хүү хоёр нь аль эрт нийслэл хотдоо суурьшиж айл гэр болцгоосон. Хүү нь Солонгос орон руу явсан сурагтай. Охин нь хотод ирээч гэж хэл дуулгавч , талийгч ханийнхаа ясыг тавьсан газарт сэтгэл хоргодон төрсөн нутгаасаа явахгүй гэсэн өвгөн биеэ өөрөө жолоодохоос өөр яана гэхэв.  Сүүлийн таван жил гон биеэрээ амиа борлуулж явахад хүүхдүүдээс нь гурван жилд хэн нь ч эргэж ирээгүй явдал голыг нь харлуулна.